“hebben we de oude media nog nodig?”

Deze vraag stelde PUB aan zijn panel in magazine n°5, lees hier mijn antwoord:

Wat mij het meest stoort in deze discussie is dat iedereen de kar voor het paard lijkt te spannen. Het medium kan nooit een doel op zich zijn, het is steeds een middel om tot een bepaald doel te komen.
Er is jaren kritiekloos met mediaplanning omgesprongen. Dat heeft vooral te maken met het conservatisme van de sector en omdat er zolang het goed gaat weinig reden was om te twijfelen.
Mij ga je niet horen meehuilen met de wolven in het bos dat de oude media dood zijn en online ineens alles oplost. TV is nog altijd het nummer 1 medium om merkbekendheid op te bouwen. Alleen is er heel veel veranderd in de manier waarop we media consumeren. We willen ons persoonlijk aangesproken voelen met wat voor ons relevant is, we zijn kritischer en reageren als het ons niet aanstaat. Veel van die nieuwe media zijn op maat van de nieuwe ‘ons’, maar ook enkele van de klassieke media evolueren mee. Om Darwin te parafraseren: Zij die best adapteren, zullen overleven.
Voor sommige communicatieobjectieven zullen we geen ‘klassieke’ media nodig hebben, voor andere zullen we blij zijn dat ze er nog steeds zijn.