wie schrijft, die blijft?

Vandaag via twitter op een interessant artikel gestoten dat enkele van onze stellingen ivm mediagebruik ondersteunt en perfect aansluit bij de sessie rond pr van Stephen Davies op ons Don’t Push seminarie van enkele weken geleden.

Ter info:
Stephen is te volgen via www.prblogger.com of twitter account stedavies.
En hij raadt vandaag trouwens ook een gloednieuw boek ivm online pr aan.

Terug naar de blogpost van Frank De Graeve: “Journalisten moeten bloggen en twitteren!”

Het artikel begint met de vaststelling dat social media steeds meer aan het marktaandeel van de klassieke media knibbelen. Da’s waar. Hoe moeilijk het ook is om klanten/adverteerders hiervan te overtuigen, it’s a fact. Klanten zijn persoonlijk vertrouwd met tv, radio en printmedia. Ze kijken en luisteren er zelf naar en kennen het printmedialandschap in grote lijnen wel. Maar social media? Dat is (nog steeds) nieuw voor de meesten. Zeker als je de mechaniek van een goede pr of seeding campagne uit de doeken doet. Het is voor de doorsnee adverteerder niet meteen zichtbaar, het is moeilijk(er) kwantificeerbaar, het is nieuw. Maar als wij voor elke campagne erin slagen om hen te overtuigen enkele klassieke media te schrappen en daarmee te investeren in seeding en pr, zijn we op de goeie weg. Als het je vanuit een mediaplanning standpunt bekijkt, ga ik wel akkoord met de blogger van dienst die stelt dat “wie iets schrijft, stilaan belangrijker wordt dan waar iets verschijnt” (als je rekening houdt met de kanttekening ivm geloofwaardigheid, natuurlijk). Het is (en blijft ongetwijfeld) een strijd om de aandacht van het publiek. Een erg divers publiek, veeleisend ook, en ondertussen al veel gewoon.