OFFF 2009: Fail Gracefully… Day one!

Markee was weer van de partij op het OFFF Festival dat deze keer plaats vond in Portugal. Oeiras (nabij Lissabon) mocht dit jaar meer dan 3000 mensen ontvangen en was daar meer dan klaar voor. De mainstage bevond zich in een enorme hangar maar daarnaast was er ook een ruimte voor presentaties van opkomend talent uit de Multimedia sector. En speciaal voor de fans van elektronische muziek kon men tussen de  presentaties door naar experimentele soundscape sessies luisteren. Verder was er ook een grote boeken en merchandising markt, een computer room, een tentoonstellingsruimte, een energy-spot om je laptop of gsm op te laden en natuurlijk een bar waar je verschrikkelijk sponzige sandwiches en baguettes kon kopen.

Lees verder en ontdek de sprekers van OFFF 2009.

Neville Brody

De eerste spreker van de dag was Neville Brody. Deze guru grafische ontwerp, typografie en magazine design opende het seminarie en het thema van dit jaar ‘Fail Gracefully’. Volgens Brody kan een project enkel slagen als we onze creativiteit bevrijden van geforceerde beperkingen.

Neville Brody: “Damn the consequences!”

Persoonlijk was ik blij verrast om te horen dat zijn studio achter de toch wel heel mooie Kenzo campagnes zit.

(portfolio website)

_________________________

Multitouch Barcelona

Multitouch Barcelona gaf dan weer een pleidooi voor het dichter bij elkaar brengen van mensen en technologie. Door hun installaties wat menselijke warmte te geven zorgen ze er niet alleen voor dat mensen interactie hebben met het scherm maar ook met elkaar. Hier kan je een gedetailleerde reportage lezen over hun uiteenzetting op OFFF 2009.

In de tentoonstellingsruimte van OFFF kon je een door hen ontwikkeld _nogal onconventioneel_ spelletje SPACE INVADERS spelen:

(foto’s door Red Bull Music Academy Team, bron:Multitouch Barcelona )

“Multitouch Space Invaders searches a new way to interact besides the classical multitouch applications that we’re familiarized to. We wanted to change the vision of typical finger based application to another concept that increases the collaboration with other users. Using balls as inputs versus fingers, the players could play in a totally collaborative environment.” (bron: Multitouch Barcelona)

Demo:

Nog gelijkaardig interactief werk:

“Designed for the Red Bull Music Academy 08, Guten Touch is an interactive art installation that involves people into a natural relationship with technology. A two projected displays system plus a 3m x 2m multitouch wall showcase applications designed to engage us into human friendly experiences rather than flashy and jaw-dropping visualizations. … Guten Touch is our enthusiastic good morning to natural interaction.” (bron: Multitouch Barcelona)

_________________________

Karsten Schmidt – Toxic

Karsten Schmidt van Toxic’ nam ons mee in een prachtige computer gegenereerde wereld. Deze designer/programmeur werkt frequent samen met Matt Pyke van ‘Universal everything’ (Concept en Art direction) samen maakten ze reeds verschillende met code gegenereerde designs zoals de ‘Wind tunnel’ voor Audi en de ‘Monster postcards’ (Lovebytes 2007).

Maar deze projecten zagen we reeds op OFFF 2007 en ik was meer geïnteresseerd in nieuw werk. Ze herhaalden bijvoorbeeld hun unieke postkaartjes idee maar deze keer met kleurrijke met computer gesimuleerde doeken. Het idee was om een virtuele draad op te hangen en het onderste punt van de draad heen en weer de bewegen. Daarbij vulden ze de ruimte die de draad aflegde op met deze doekachtige oppervlakken.

En natuurlijk zoals ik wel verwacht had te zien op OFFF 2009 werd de creativiteit van velen aangewakkerd door de zeer populaire sociale netwerken. De ‘Social Collider’ van Karsten Schmidt en Sascha Pohflepp  in opdracht van Google voor hun Chrome Experiments collection visualiseert de gemeenschappelijke gespreksonderwerpen tussen verschillende Twitter accouts en laat letterlijk zien hoe memes ontstaan en zich verspreiden.

Een andere verbazingwekkende graphic van een heel ander soort is de cover die hij maakte voor Print Magazine ‘Type & form’. Deze typografische visual is een foto van een 3D print! Na veel trail & error of liever ‘trying to fail gracefully’ slaagden ze er in om deze extreem gedetailleerde 3D sculptuur te printen. Ik ben heel blij om te zien dat 3D printen een volledig geïntegreerd medium zal worden in onze visuele cultuur. Dit is de toekomst!

_________________________

Eva Vermandel

Eva Vermandel uit Sint-Niklaas leeft en werkt in Londen en gaf een goed voorbereide lezing over haar fotografische werk.

Eva Vermandel: “Mijn werk draait om de zoektocht het lineaire terug te vinden in een wereld die zwaar gefragmenteerd is door digitalisering en globalisering. Ik ga tegen het idee van ‘momenten’ in en probeer de onderliggende, doorlopende golfbeweging die tussen mensen onderling en mensen en hun omgeving ligt.

Technisch heb ik totaal geen problemen met digitale tools te gebruiken – mijn talk ging erover hoe ik analoge en digitale technieken combineer, door eerst beelden op negatief vast te leggen, die dan in te scannen, te bewerken en zo weer een nieuw negatief te creëren of een inkjet print. Voor mij gaat het om het eindproduct, en tools zijn tools, en ik gebruik die allemaal graag als het me helpt precies op mijn doel te geraken.”

Ik moet zeggen dat het heel moeilijk was om haar te begrijpen ook al sprak ze perfect Engels. Waarschijnlijk zat ik op een slechte plaats en de echo in de zaal was heel slecht. Daar boven op had ze ook nog eens een vrij zachte stem, dus ik raad iedereen aan om toch nog eens naar haar website te surfen.

_________________________

Jason Bruges Studio

Iedereen die van licht, interactiviteit en architectuur houdt moet de fantastische portfolio van de Jason Bruges Studio zien. Jason en zijn collega’s zijn meester in ‘Visualising the invisible’, in hun studio experimenteren ze continu met allerlei elektronisch materiaal. Maar naast Elektronisch materiaal gebruiken ze altijd een interactief element in hun installaties. Dit interactieve element kan natuurlijk de acties en reacties van mensen zijn. Bijvoorbeeld in 02 Memory project en Recall. Maar hun meest verbazingwekkende installaties zijn voor mij de Wind toren en de bewegende luchter omdat er een onzichtbare kracht visueel gemaakt wordt op de meest onverwachte en esthetische manier.
De ‘Aeolian Tower’ installatie is eigenlijk een gebouw dat ze helemaal bedekt hebben met mini-wind-turbines. Elke turbine heeft een 2 rode let lichtjes die enkel branden als de wind in de turbine waait. Dus zonder extra elektriciteit te gebruiken ontwikkelde de Jason Bruges Studio een waar (natuurlijk) licht spektakel, elke dag licht de toren op zoals een rood noorderlicht.

Een vergelijkbare installatie wordt op dit moment gebouwd in opdracht van een advocaten kantoor die graag iets ‘speciaal’ wilde doen met het atrium in hun 8 verdiepingen hoge kantoorgebouw. Dus Jason en zijn collega’s maakten een enorme luchter van kleine ballen met daarin een blauw let lichtje. Als de wind over het dak van het gebouw in het atrium waait en de ballen in de luchter heen en weer bewegen veranderd hun lichtje van blauw naar feller geel en wit licht.

De zelfde truc gebruikten ze ook in een andere installatie waar grote buizen opgehangen werden aan het plafond van een museum. In elke buis zat een bal met een let lichtje en wanneer de wind over het dak van het gebouw waaide bewogen de ballen in een vloeiende golfbeweging.

Ik zou zeker aanraken om hun website eens te bezoeken waar je al hun werk kan bekijken.
Jason Bruges: “We make people think, we don’t give it on a plate”

_________________________

U.V.A. (United Visual Artists)

Net na de uiteenzetting van Jason Bruges speelden we verder met licht, interactiviteit en architectuur want de volgende spreker in de rij was U.V.A. (United Visual Artists) (live presentatie @ offf)

_________________________

InsertSilence (James Patterson & Amit Pitaru)

Tijd voor iets helemaal anders, InsertSilence! Dit is wat je krijgt als je een grafisch ontwerper en een muzikant te lang samen hun gang laat gaan. Het is een verhaal van een idee dat zowel een muzikale als visuele uitwerking kreeg.

Na lang experimenteren met de illustraties van James Patterson om er op code gebaseerde animaties mee te maken had Amit Pitaru nood aan wat meer muziekwerk. En omdat de muziek die hij wilde maken onmogelijk te produceren was met conventionele instrumenten wilde hij zelf een instrument maken. Daarom creëerde hij een klein maar heel leuke flash tool dat geluid maakt enkel door lijnen te tekenen op een wit scherm. Hoe hoger je een lijn tekent in het scherm hoe hoger de noot.

Vreemd genoeg zagen Amit en James dat hun uitvinding mensen voor een dilemma stelde zeker als ze geen idee hadden hoe ze het instrument moesten bespelen. Is dit een muziekinstrument of is dit een tekentool? Amit presenteerde de tool op verschillende tentoonstellingen over de hele wereld en zag dat de meeste mensen enkel tekende en dat die tekeningen eigenlijk verschrikkelijke geluiden maakten. Dus na enige overpeinzingen realiseerden de jongens van InsertSilence dat deze tool een ander groot potentieel had. Dus Amit paste het instrument aan en maakte er een 3D tekentool van. James aan de andere kant ontdekte dat deze tool de perfecte aanvulling was voor zijn persoonlijke illustratie stijl. En na veel experimenteren en animeren maakten het duo er een heel onconventioneel uitziende computer game van. Bekijk hier de animaties en game.

(live presentatie @ offf)

_________________________

Chris Milk

De laatste spreken van de dag was Chris Milk.

En ik moet zeggen dat hij echt zo eigenaardig, ironisch en grappig is als zijn werk laat uitschijnen. Chris Milk heeft het blijkbaar moeilijk om voor een grote groep mensen te spreken dus één van de stafleden interviewde hem over zijn leven en werk. Maar gedurende dit interview vloeiden de meest opmerkelijke commentaren uit zijn mond. Ik denk dat zijn werk voor zich spreekt dus bezoek zeker zijn website.