Bent u er nog?

Bert Wijnants is web developer en erg nieuwsgierig naar de nieuwste digitale trends. Voor Bruce legt hij uit dat ‘niets is wat het lijkt’. En dat er meerdere vormen van realiteiten bestaan. Bent u er nog, of lijkt dat alleen maar zo?

Over virtual reality werd al heel wat beweerd. Vooral veel nonsens. Maar kun je dat de hightech koffiedikkijkers kwalijk nemen? Want een kijkje nemen in de toekomst blijft gebaseerd op het nodige gis- en gokwerk. Virtual reality werd indertijd gepresenteerd als dé technologie die heel de wereld op zijn kop zou zetten. Iedereen herinnert zich nog de hype van Second Life. Een virtuele wereld waarin je een avatar kan maken, en zo een nieuw leven kan leiden. Ondertussen is het heel stil geworden rond Second Life, en loopt er ook geen virtuele kat meer rond in de wereld van de toekomst.

Ook videogames gingen we in een virtuele wereld spelen waarin we ons – gewapend met een speciale bril en handschoenen met sensoren – in een andere dimensie zouden wanen. De ideale plek voor wie zijn eigen uiterlijk minder ideaal vindt. Immers, we konden er uitzien zoals we zelf wilden. De gedachte alleen al prikkelde de fantasie van veel filmscenaristen, The Matrix is er slechts één voorbeeld van.

Gebrek aan geloofwaardigheid?

Toch brak virtuele realiteit nooit echt door. Ik herinner mij dat ik in een lunapark ooit eens zo’n game speelde. Het was – in echt geld (!) – niet goedkoop, de respons was zeer traag en ik had nooit het gevoel dat ik me in een andere wereld bevond. Laat staan dat ik me een andere persoonlijkheid voelde.

Het probleem met virtual reality is het gebrek aan geloofwaardigheid. Het is heel moeilijk om je in een wereld in te leven die per se anders moet zijn dan de wereld die je kent. Want dat is het hele idee achter virtual reality.

Heel anders wordt er met de werkelijkheid omgegaan in augmented reality. Echt nieuw is het niet – in 1992 dropt ene Tom Caudell voor het eerst de term in een montageprogramma bij Boeing – en sinds een jaar of twee wordt er duchtig mee geëxperimenteerd. Augmented reality wil helemaal geen nieuwe, andere wereld creëren. Het wil aan de realiteit aspecten toevoegen, die je kunnen helpen om de wereld intenser te beleven of beter te kunnen interpreteren.

De toevoeging gebeurt in de reële wereld, waarin je je vertrouwd voelt. Dat kan gebeuren in de vorm van virtuele objecten die gekoppeld worden aan een webcambeeld, of zelfs als projecties in de echte wereld.

Sixth sense

Augmented reality wil uiteindelijk een soort van zesde zintuig aan de mens geven. Een zintuig dat bijvoorbeeld via het internet informatie ophaalt over een persoon of voorwerp dat je ziet.
In een recente TED-talk legde de Belgische Pattie Maes – professor aan het MIT Media Lab in Cambridge USA – uit hoe ze met een wearable device dat zesde zintuig willen maken. Het gaat om een toestel met een ingebouwde camera en projector dat je rond je nek draagt en dat communiceert met het internet via je mobiele telefoon.

Terwijl je rondloopt kijkt de camera mee en scant hij je wereld. Als het objecten, personen of locaties herkent, dan zoekt het toestel ondertussen informatie op via het internet. Die informatie wordt geprojecteerd op het relevante gebied in je omgeving.

Als je een persoon ontmoet wordt er bijvoorbeeld een tag cloud op zijn t-shirt geprojecteerd met de trefwoorden die je zou vinden als je hem snel even zou googlen. Of je zit in de taxi richting luchthaven, je kijkt naar je vliegtuigticket om nog eens te checken hoe laat je vlucht vertrekt, en je krijgt de informatie dat je vlucht 20 minuten vertraging heeft. Of je kijkt rond in de boekenwinkel en krijgt de score op Amazon.com geprojecteerd op elk boek dat je in je handen neemt.

Het apparaat herkent ook jouw handbewegingen (je moet in dit model wel gekleurde vingerdopjes opzetten, zodat het apparaat je vingers kan onderscheiden). Om een foto te maken hoef je enkel met je vingers te kadreren en klik de foto is gemaakt.
Het zesde zintuig geeft ons de metainformatie die we van het globale menselijk netwerk (het internet) krijgen.

De uitvinding zorgde in elk geval voor een staande ovatie op het TED-event waar het werd voorgesteld. Maar binnen de 10 jaar hoef je nog geen commerciële toepassingen te verwachten, daarvoor is de technologie nog te jong.

Tracking marker

Het zal nog enkele jaren duren voordat we augmented realitytoepassingen zoals ‘the sixth sense’ van het MIT kunnen bewonderen. In afwachting daarvan wordt augmented reality meer en meer toegepast om een leuke ervaring te creëren met een camera en een tracking marker.

Wil je augmented reality creëren dan moet je heel wat technische barrières overwinnen. Eén van de moeilijkste is het herkennen en tracken van objecten. Hierbij moet de beweging en oriëntatie van het object in real-time (dus aan 25 beeldjes per seconden) opgevolgd worden. Om dit proces wat makkelijker te maken voor een computer, wordt gebruik gemaakt van een marker. Die is typisch zwart-wit en heeft een zeer contrastrijke rand. Zo’n marker kan met de rekenkracht van een moderne computer aan ongeveer 10 frames per seconde gevolgd worden. Dat is genoeg om een realistische ervaring te creëren. De technologie om ook minder opvallende markers te gebruiken is nog een work in progress.

Een marker op je lichaam plaatsen hoeft niet moeilijk te zijn. Je kan het op een nerdy manier doen, of je tekent een simpel logo op je hand, en je kan al dansend voor de webcam je eigen lichtshow creëren. De opvolger van de tecktonikrage?

Augmented business cards

Een succesvolle toepassing van AR binnen de marketingwereld is het plaatsen van een marker op een business card. James Alliban, een flash developer bij het Londonse bureau Skive, maakte een business card met niet enkel zijn contactgegevens en url van zijn portfoliosite. Op de achterkant van zijn business card staat een marker, waar een videoboodschap achter verborgen zit. Niet zó bijzonder, maar de video werd op een zeer eenvoudige manier in 3D omgezet. Elke pixel krijgt een zekere diepte aan de hand van de helderheid van de pixel. Heel simpel, een beetje arty, en het geeft een behoorlijk indrukwekkend effect. Gevolg? Meer dan 300.000 views van het demofilmpje op vimeo, tweets van over heel de wereld en vooral: gecontacteerd worden door een heleboel bedrijven die hem willen inhuren om ook zoiets voor hen te maken.

Op zijn blog vertelt James Alliban het verhaal van zijn business card.

Er wordt momenteel gewerkt aan een open source softwarepakket, waarmee je zelf makkelijk een AR business card kan maken; augmentedbusinesscard.net

De software voor de business card maakt het mogelijk om snel te linken met andere online services. Zo kan je bijvoorbeeld de persoon met één klik opbellen via Ribbit, je laatste tweet op Twitter tonen in de 3D-animatie, door je portfolio laten bladeren met gestures (het kaartje 90° draaien, volgende slide, …).

Virtual hair styling

Een nieuw kapsel probeer je niet zomaar uit. Als het je niet aanstaat ben je eraan voor de moeite, ‘bijknippen’ is in dit geval niet meer mogelijk. Wat als je nu eens op voorhand kon zien hoe je met een nieuw kapsel zou staan?

In Japan (waar anders?), kan je voor de webcam alle kapsels uittesten. Kapsel gevonden? Print de foto af, ga naar het kapsalon en laat aan de kapper zien hoe je het wil. Jammer dat je nog zo’n domme muts moet opzetten om de tracking mogelijk te maken.