Google wint de Superbowl

De Superbowl is de finale van het American football, een jaarlijkse hoogmis, waar – zoals ze zelf beweren – wereldwijd 1 miljard mensen naar kijken. Omwille van dat bereik is het ook de hoogmis voor de Amerikaanse reclamesector. Jouw commercial in het blok op de Superbowl krijgen is zowat de natte droom van elke Amerikaanse creatief. En dan nog hopen dat je niet afgaat. Want één commercial één maal tonen, kost 3 miljoen dollar, los van productie, je kan dus maar beter zorgen dat het er op zit.

Er is een tijd geweest dat ik uitkeek naar de fantastische commercials die toen hun première zagen, met op kop Bud Light, die elk jaar opnieuw wist te verrassen. Dit jaar was ik vooral heel teleurgesteld. Veel commercials die op veilig spelen, met flauwe grapjes, terugvallend op een oud reclamedenken: Dodger die ons wijsmaken dat hun auto’s het laatste zijn dat mannen tot mannen houdt, Budweiser met een geanimeerde packshot om bier te verkopen dat het moet hebben van lagere caloriën en tenslotte, het absolute dieptepunt: dr Pepper die Kiss reanimeert, met hun vroegere hit dr Love en een stel dwergen (wat hebben die hier mee te maken?) in een voor de rest inspiratieloze commercial.

In de categorie ‘gezongen commercials’, was deze van Dove dan best wel genietbaar:

Maar de top voor mij was de commercial van Google, gemaakt onder de hoede van Google’s creatief directeur Ji Lee (binnenkort in Bruce #6!). Een verademing tussen al het leeg geweld, fantastisch in zijn eenvoud en daardoor zo sterk.